Α Ρ Ε Ο Π Ο Λ Ε Ω Σ Μ Α Ν Η Σ ΟΚΤΑ Τ Α Ξ Ι Ο Γ Υ Μ Ν Α Σ Ι Ο Το Ιστολόγιο αυτό στοχεύει να επιτύχει επικοινωνία μεταξύ των φοιτησάντων στο Οκτατάξιο Γυμνάσιο Αρεοπόλεως της Μάνης, σε εκείνα τα πέτρινα χρόνια, όταν Αγωνιστές Γονείς στα Πέτρινα Αλώνια της Μάνης είχαν επιλέξει να μάθουν γράμματα στα παιδιά τους, θυσιάζοντας προς τούτο ένα μεγάλο τμημα της ζωής τους, μέσα από μία ανθρωποβόρα βιοχωχρονοπορία στην Μανιάτικη Βιοπάλη ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ: tzeferakoslp@gmail.com
| ΧΡΟΝΟΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ - ΕΚΠΛΗΡΩΣΗΗ ΜΙΑΣ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΣΤΗ ΜΑΝΗ ==========================================
 | |||||||||||||||
Γυμνάσιο Αρεοπόλεως στην δεκαετία του 50--
ΕΥΓΕΝΗΣ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΜΑΣ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ << η ΦΩΝΗ των απανταχού τέκων
Της ΜΑΝΗΣ >> του εκλεκτού Μανιάτη Νικ.Καλαποθαράκου
----------------------------------------------------------------------------------
ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ
Μια φωτογραφία που μας φέρνει ευχάριστες μνήμες 
‘ Εκδρομή Ογδόης και μερικών παιδιών της εβδόμης Γυμνασίου Αρεοπόλεως στον Μιστρά.
Επικεφαλής ο Γυμνασιάρχης μας Ευάγγελος Ξενικάκης και η φιλόλογος Καθηγήτρια Ελένη Βαβαλέα.
Μαθητές — Μαθήτριες διακρίνονται από δεξιά:
α. Μαθήτριες
1}.Μαρία Παναγιωτοπούλου, 2}.Μαργαρίτα Οικονομάκη
3}.Βασιλική Μεσάδου, 4}. Μαριγούλα Πατρικοβασιλάκου,
5}.Βασιλική Κονιστή, 6}. Ελένη Κυριακουλέα,
7}. Γαρυφαλλιά Μεράκου, 8}. Γεωργία Γουρδομιχάλη,
9}. Ελισάβετ Κωνσταντινάκου 10}. Κατερίνα Κατσαρά.
Ομοίως 11}. η μικρή Κατερίνα Στρατάκου - της Τρίτης Τάξεως
και 12}. η Βαγγελιώ Κυριακόγκωνα (συνοδός).
β. Μαθητές
1}. Παναγιώτης Βλαχονικολέας. 2}.Πέτρος Τσιριγώτης,
3}. Βασίλης Γεωργιτσόγιαννης, 4}. Παναγιώτης Γεωργαράκος,
6}. Γεώργιος Θεοδωρακάκος, 7}. Νίκος Καλαποθάκης,
8}. Πετρούνης Νιαρχάκος, 9}. Θεόδωρος Ξιφαράς,
10}. Κων/νος Ανδρεϊκος, 11}. Πέτρος Λαγιάκος,
12}. Πέτρος Κατσιόρχης, 13}. Παύλος Λαγιάκος,
14}. Ιωάννης Εξαρχάκος, 15}. Αντώνης Μακαρούνης,
16}. Αδελφοί Βουτηράκου, 17 }.Δημήτρης Οικονομάκης,
18 }. Γιώργος Γατέας, 19}. Δημήτρης Σάββαρης,
20}. Ιωάννης Λαγούδης, 21}. Δημήτρης Κουφόγιαννης,
22}. Παναγιώτης Μακαρούνης, 23}. Γεώργιος Σκάτζικας,
24}. Νίκος Πατρινέλλης, 25 }. Μιχάλης Δαβάκης και
26}. Κων/νος Σπηλιώτης. 27 }.
Η φωτογραφία και τα ονόματα προσφέρθηκαν από το στρατηγό ε.α. Πετρούνη Νιαρχάκο.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Ενημερωτικό Σημείωμα .
Εκ μέρους της Ιστοσελίδας μας παρακαλείται όποιος δύναται να προσδιορίσει τα προαναφερόμενα
πρόσωπα στην φωτογραφία, να σημειώσει τον αύξοντα αριθμό της λίστας στο πρόσωπο που αντιστοιχεί, πάνω στη φωτογραφία και να μας επιστρέψει την σχετική ενημέρωση στη ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ
tzeferakoslp@gmail.com,
ενδεχομένως ο αγαπητός μας κ. Πετρούνης Νιαρχάκος, τον οποίο ειδικώς παρακαλώ.
Εκτιμούμε ότι η συμπλήρωση της Λίστας συνιστά σεβασμό στο Γυμνάσιο μας και στην ευεργετική λειτουργία του, αλλά και στα εκλεκτά παιδιά της Μάνης, που εμφαίνονται στην φωτογραφία, πραγματικούς κοινωνικούς αγωνιστές στα πέτρινα χρόνια, μέσα στα μαρμαρένια αλώνια.
Λεωνίδας π. τζεφεράκος { τηλ. 6937266208 - }.
=======================================================================
|
| Αναζητώντας τις γενετικές αντινομίες του σύγχρονου κράτους - Ποιά Ελλάδα καταρρέει; |  |  |  |
| Πέμπτη, 15 Δεκεμβρίου 2011 09:24 | |
 Λίγα μόλις χρόνια μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες, όπου οι Έλληνες –τουλάχιστον οι ελίτ αυτής της χώρας- έζησαν με πάθος το παραμύθι της Σταχτοπούτας, η σκληρή πραγματικότητα έστρεψε τη δημόσια συζήτηση στην ακριβώς αντίθετη φορά. Η παγκόσμια οικονομική κρίση, παράλληλα με την κρίση του ενιαίου νομίσματος οδήγησαν την ελλαδική κοινωνία σε μια πρωτοφανή κρίση και δυσανεξία. Έφεραν παράλληλα στην επιφάνεια όλες τις δομικές δυσπλασίες του νεοελληνικού κρατικού εγχειρήματος. Έτσι η Ελλάδα αναδείχθηκε σε ιδιαίτερο και μοναδικό φαινόμενο στην Ευρώπη, καταλύτη μεγάλων αρνητικών αλλαγών. Ποιες όμως είναι εκείνες οι παράμετροι που οδήγησαν την Ελλάδα σε μια τόσο δυσμενή θέση; Είναι μόνο η μεταπολιτευτική διαχείριση που μετέτρεψε το κράτος σε θεραπαινίδα των κομματικών μηχανισμών; Μήπως υπάρχουν βαθύτερες αιτίες που ανάγονται στον τρόπο που συγκροτήθηκε η Ελλάδα ως έθνος-κράτος και απλώς επιδεινώθηκαν από την πρόσφατη διαχείριση; Μια προβληματική ανεξαρτησία Η ελληνική παλιγγενεσία, η δεύτερη μεγάλη αντιαπολυταρχική ευρωπαϊκή επανάσταση μετα τη Γαλλική, οδήγησε στη δημιουργία του νεαρού ελληνικού του 1830. Όμως τα γεωγραφικά όρια του νεαρού εθνικού κράτους απείχαν πολύ από τα όνειρα των προοδευτικών διαφωτιστών που ονειρεύτηκαν και σχεδίασαν την Επανάσταση. Το έθνος-κράτος ήταν μια νέα πολιτειακή μορφή που εμφανίστηκε μετά τη Γαλλική Επανάσταση και εξέφραζε την άνοδο των αστικών στρωμάτων στην εξουσία, ενάντια στους παλιούς φεουδάρχες και αριστοκράτες, Στην ελληνική όμως περίπτωση, το έθνος-κράτος δημιουργήθηκε σε μια περιοχή απ’ όπου απουσίαζαν πλήρως τα αστικά στρώματα. Δηλαδή οι κοινωνικές εκείνες δυνάμεις που αντιστοιχούσαν στη νέα πολιτειακή μορφή. Τα εδάφη που αποτέλεσαν το έδαφος του ελεύθερου κράτους βρίσκονταν στην καθυστερημένη περιφέρεια της Αυτοκρατορίας από την οποία αποσχίστηκαν. Τα μεγάλα κέντρα, όπου ζούσε και αναπτυσσόταν δημιουργικά ο ελληνισμός, βρέθηκαν εκτός των συνόρων. Εντός των συνόρων, οι παραγωγικές δυνάμεις ήταν ελάχιστα αναπτυγμένες, όπως και οι υπόλοιπες προϋποθέσεις που ήταν απαραίτητες για τη λειτουργία ενός έθνους-κράτους. Βασικό χαρακτηριστικό στην εξέλιξη της ελλαδικής κοινωνίας θα είναι η απουσία σημαντικών αστικών στρωμάτων. Έτσι το κράτος θα συγκροτηθεί στη βάση προαστικών, πατριαρχικών σχέσεων. Οι πραγματικές δομικές αδυναμίες θα οδηγήσουν σε μια ιδεολογική «υπεραναπλήρωση» βασισμένη στην αρχαιοελληνική ανάκληση, στην αναβίωση ενός νεκρού παρελθόντος ως αντιστάθμισμα στην υπαρκτή πολιτισμική ταυτότητα των εξωελλαδικών ελληνικών κέντρων. Παράλληλα θα εδραιωθεί μέσω της αυτοαναγνώρισης, η ιδεολογία της «μητρόπολης» ως συναίσθημα υπεροχής. Ειδικά μετά την καθιέρωση του Συντάγματος του 1843, τα ισχυρά από την προεπαναστατική εποχή τοπικά συμφέροντα των προεστών και των φεουδαρχών, θα καταλάβουν πλήρως και ολοκληρωτικά την εξουσία στο Βασίλειο, θα επηρεάσουν αποφασιστικά τη μοναρχία, θα εδραιώσουν έναν πελατειακό κοινοβουλευτισμό και θα οδηγήσουν στην ανάπτυξη ενός παλαιοελλαδικού τοπικισμού, που στις κρίσιμες εποχές της ιστορίας θα έχει μοιραία συμβολή στις εξελίξεις. Το γεγονός αυτό θα οδηγήσει σε υπερλειτουργία του κρατικού μηχανισμού με αποτέλεσμα τη δημιουργία ισχυρών δεσμών μεταξύ ελεύθερης αγοράς και κρατικής-κομματικής λειτουργίας. Η πολιτισμική ενοποίηση του πληθυσμού και η δημιουργία μηχανισμών λειτουργίας που αντιστοιχούσαν στη νέα πολιτειακή μορφή απορρόφησαν τις δραστηριότητες των νέων ελίτ, κρατικοδίαιτων σε μεγάλο βαθμό, που αναπτύχθηκαν. Η δύναμη των κρατικοδίαιτων ελίτ Σε αντίθεση με την κοινωνική εξέλιξη εντός του ελληνικού Βασιλείου, ως απόρροια του Τανζιμάτ και του Χάτι Χουμαγιούν –δηλαδή της οθωμανικής περεστρόϊκα- οι Έλληνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας θα αναπτυχθούν ραγδαία καθ’ όλο το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα. Θα αναπτύξουν αξιοσημείωτα αστικά στρώματα, που μαζί με τους Αρμένιους και, λιγότερο, τους Εβραίους θα αποτελέσουν την οθωμανική αστική τάξη, την οποία θα επιχειρήσουν επιτυχημένα, από το 1908, να εξοντώσουν οι Νεότουρκοι εθνικιστές. Έτσι η μοναδική ελληνική αστική τάξη που διαμορφώθηκε ιστορικά και είχε χαρακτηριστικά που αντιστοιχούσαν στην ευρωπαϊκή τυπολογία, βρισκόταν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Οι εξελίξεις στην Ελλάδα και η πολιτική που θα επιλεγεί στις αρχές του 20ου αι. θα καθοριστούν από τις ενδοοθωμανικές εξελίξεις, την εμφάνιση ενός μιλιταριστικού εξτρεμιστικού τουρκικού εθνικισμού και την ήττα των μεταρρυθμιστικών οθωμανικών δυνάμεων. Η άνοδος στην εξουσία των εκσυγχρονιστικών δυνάμεων που ήταν συσπειρωμένες γύρω από τον Βενιζέλο εγγυόταν εν μέρει τη συμμετοχή του ελληνισμού στις κοσμογονικές αλλαγές που σύντομα επρόκειτο να έρθουν. Ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος και οι μεταπολεμικές διευθετήσεις με τη Μικρασιατική Εκστρατεία υπήρξαν η μοναδική ευκαιρία αναίρεσης της αρχικής γενετικής αντινομίας. Η ενσωμάτωση των περιοχών όπου ζούσε και δρούσε η ακμαία ελληνική αστική τάξη και βρισκόταν στον άξονα Κωσταντινούπολης-Σμύρνης, θα οδηγούσε στην αποκατάσταση μιας φυσιολογικής κοινωνικής δομής στο ελληνικό έθνος-κράτος. Η αποτυχία του εγχειρήματος, που επί της ουσίας υπονομεύτηκε συνειδητά από τις κυρίαρχες ελίτ του Βασιλείου, σφράγισε αμετάκλητα την μορφή της ελληνικής κοινωνίας. |
