Σελίδες

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Δευτέρα 29 Σεπτεμβρίου 2014

ΟΚΤΑΤΑΞΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΑΡΕΟΠΟΛΕΩΣ


ΓΥΜΝΑΣΙΟ { ΟΚΤΑΤΑΞΙΟ } ΑΡΕΟΠΟΛΕΩΣ ΜΑΝΗΣ

 
Ο Κ Τ Α Τ Α Ξ Ι Ο    Γ Υ Μ Ν Α Σ Ι Ο
  Α Ρ Ε Ο Π Ο Λ Ε Ω Σ     Μ Α Ν Η Σ



Α Ρ Ε Ο Π Ο Λ Ε Ω Σ Μ Α Ν Η Σ ΟΚΤΑ Τ Α Ξ Ι Ο Γ Υ Μ Ν Α Σ Ι Ο
======================================= 
  Α Ρ Ε Ο Π Ο Λ Ε Ω Σ Μ Α Ν Η Σ




Σάββατο, 16 Φεβρουαρίου 2013

ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΑΡΕΟΠΟΛΕΩΣ {Οκτατάξιο }

============================================================

ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΑΡΕΟΠΟΛΕΩΣ {Οκτατάξιο } - ENA ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΠΟΥ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΕ ΚΑΙ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΕ ΨΥΧΙΚΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΜΑΝΗΣ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΑΝΑΔΕΊΧΤΗΚΑΝ ΚΑΙ ΩΦΕΛΗΣΑΝ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΤΡΙΔΑ.



       ΓΥΜΝΑΣΙΟ      ΑΡΕΟΠΟΛΕΩΣ   {Οκτατάξιο }





Πάντα  κι όπου  σ` αντικρίζω        
 με  λαχτάρα   σταματώ και περήφανα
 δακρύζω ταπεινά  σε χαιρετώ.  

=====================================================
ΕΘΝΙΚΟΣ  ΥΜΝΟΣ
 ------------------------------------------------------------------
Η  ΣΗΜΑΙΑ  ΤΗΣ  ΜΑΝΗΣ

    ======================

ΠΕΤΡΟΜΠΕΗΣ    ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ
Ο  ΑΡΧΙΣΤΡΑΤΗΓΟΣ   ΚΑΙ  ΜΕΓΑΛΟΣ  ΠΟΛΕΜΑΡΧΟΣ,
ΜΕ ΠΡΟΣΦΟΡΑ  ΣΤΟΝ  ΜΕΓΑΛΟ  ΑΓΩΝΑ  ΓΙΑ ΤΗΝ 
 ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ  ΤΗΣ  ΕΛΛΑΔΟΣ-

 ----------------------------------------------------------------------------------------------

  


ΠΑΡΕΛΑΣΗ   ΣΤΗΝ  ΑΡΕΟΠΟΛΗ 
ΣΕ  ΑΝΑΜΝΗΣΗ  ΤΗΣ  17 ΜΑΡΤΙΟΥ  1821
 ===================================================

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ΜΑΝΙΑΤΙΚΗ  ΦΡΟΥΡΑ  

File:Greek revolution pistols.jpg
 ------------------------------------------------------------------------

ΤΑ  ΟΠΛΑ  ΤΑ  ΜΑΝΙΑΤΙΚΑ


 

------------------------------------------------------------------------------------


==========================================================================


ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ 
ΤΗΣ  ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ  23  ΜΑΡΤΑΝΑΠΑΙΟΥ  1821  
=======================================
ΛΑΪΚΑ  ΑΣΜΑΤΑ  ΓΙΑ  ΤΗ  ΜΑΝΗ


-

-----------------------------------------------------------------------------------------



Η  ΠΑΤΡΙΣ ΜΟΥ  ΕΙΝΑΙ  ΗΜΑΝΗ


 ============================================
ΠΑΤΡΙΔΑ  ΣΑΝ  ΤΟΝ  ΗΛΙΟ  ΣΟΥ  
ΗΛΙΟΣ  ΑΛΛΟΥ  ΔΕΝ  ΛΑΜΠΕΙ.
Η  ΘΕΑ  ΑΘΗΝΑ
---------------------------------------------


ΕΙΣΟΔΟΣ  ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ  ΑΡΕΟΠΟΛΕΩΣ
{{  Η ανακύκληση  των βιοχυμών μας στις 
 Ρίζες  μας  συνιστούν ένα  βασικό παράγοντα 
για την  ηθική  και πνευματική ανάπτυξη μας  και την ενδυναμωση ν
 της αγάπη μας  και για την γενέτειρα  μας  Γη }}.
Λεωνίδας Π.Τζεφεράκος 
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ΓΥΜΝΑΣΙΟ - ΛΥΚΕΙΟ   ΑΡΕΟΠΟΛΕΩΣ   ΣΗΜΕΡΑ


Γυμνάσιο  Αρεοπόλεως   στην δεκαετία του 50.
----------------------------------------------------------
ΓΥΜΝΑΣΙΟ   ΑΡΕΟΠΟΛΕΩΣ   ΜΑΝΗΣ
Ένας Ιερός  Χώρος – Ένας Ναός του πνεύματος.
Εδώ σ`αυτό το πνευματικό Εργαστήρι σε καιρούς δύσκολους –Πέτρινα  Χρόνια,Δάσκαλοι βαπτισμένοι στην κολυμβήθρα του Ελληνικού Πνεύματος –Πολιτισμού λειτούργησαν αφιερωμένοι στην αποστολή τους δοκιμαζόμενοι από  βασικές  βιοτικές ανάγκες και μετάδωσαν –χάρισαν παιδεία με πολλούς Καρπούς – μεταλαμπάδευσαν  φως πνεύματος σε παιδιά της Μάνης, τα οποία αναζητούσαν  το Φως της Παιδείας –της γνώσεως, σε συνθήκες   μεγάλης και σκληρής αντιπαλότητας με  ελλειμματική- παιδοβασανιστική  βιοτική στέρηση.
Οι Δάσκαλοι αυτοί εκπαίδευσαν  πνευματικούς Μαραθωνοδρόμους για τους κοινωνικούς αγώνες  της Ελληνικής Κοινωνίας –Πατρίδας, οι οποίοι τίμησαν και τιμούν την Ελλάδα και την Μάνη.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ  ΞΕΝΙΚΑΚΗΣ
ΓΥΜΝΑΣΙΑΡΧΗΣ  ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΑΡΕΟΠΛΕΩΣ1952  -  1960 ΣΤΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ  ΑΡΕΟΠΟΛΕΩΣ
ΕΝΑΣ  ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ  ΠΑΤΕΡΑΣ  ΠΟΛΛΩΝ
ΠΑΙΔΙΩΝ  ΤΟΤΕ  ΤΗΣ  ΜΑΝΗΣ.

ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ  ΚΑΙ  ΜΑΘΗΤΕΣ  ΤΟΥ  ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ  ΑΡΕΟΠΟΛΕΩΣ
ΣΤΗΝ  ΔΕΚΑΕΤΙΑ  ΤΟΥ  1950.


ΓΥΜΝΑΣΙΟ   ΑΡΕΟΠΟΛΕΩΣ   {Οκτατάξιο }

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ΟΙ  ΓΟΝΕΙΣ  ΜΑΣ  ΜΑΣ  ΧΑΡΙΖΟΥΝ  ΤΟ  ΖΗΝ   ΚΑΙ  ΟΙ  ΔΑΣΚΑΛΟΙ  ΜΑΣ   ΤΟ  ΕΥ  ΖΗΝ
--------------------------------------------------------------------------
 Διακρίνονται καθήμενοι οι Καθηγητές από αριστερά προς δεξιά:
1}.Ιωάννης Οικονομάκης , Μαθηματικός,- 2}.Δημήτριος Σεκούρης, Φυσικός,- 
3}.Ευάγγελος  Ξενικάκης  Φιλόλογος -Γυμνασιάρχης,-
 4}.Σαράντος  Ξανθουλέας, Φιλόλογος και  5}. η συμπαθέστατη Θεανώ Ψυκάκου Φιλόλογος.
 -----------------------------------------------------------------------------------
Γυμνάσιο  Αρεοπόλεως   στην δεκαετία του 50.
======================================================================== 
ΜΑΘΗΤΕΣ  ΤΗΣ  8ης  ΤΑΞΕΩΣ  ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ  1959

{ Ευγενής προσφορά του εκλετού Μανιάτη- Καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Αθηνών . 

κυρίου  Θεόδωρου Κατσιώρχη}.

στο κοινό Πνευματικό εργαστήρι μας - στο Γυμνάσιο - Οκτατάιο- Αρεοπολεως}.
{ Αγαπητέ μου Θεόδωρε  σε ευχαριστώ πολύ και αναμένω  να μιμηθούν την ευγενή 
προσφορά σου στην Ιστοσελίδα μας και άλλοι  Συμπατριώτες μας, οι οποίοι δοκιμάστικαν
 και ευδοκίμησαν σε  αυτό.

{Η Διεύθυνση της Ιστοσελίδας μας.}
 ====================================================================
ΛΕΩΝΙΔΑΣ  ΠΕΤ.ΤΖΕΦΕΡΑΚΟΣ
ΓΥΜΝΑΣΙΟ  ΑΡΕΟΠΟΛΕΩΣ  1957
----------------------------------------------------------------------------------------------------------=====

ΟΣΕΛΙΔΑ ΜΑΣ  ΤΗΣ  ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ  <<   η  ΦΩΝΗ   των απανταχού τέκνωνΤης ΜΑΝΗΣ >> του εκλεκτού Μανιάτη  Νικ.Κα
====================================================================

ΕΥΓΕΝΗΣ  ΠΡΟΣΦΟΡΑ   ΣΤΗΝ  ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΜΑΣ  ΤΗΣ  ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ  <<   η  ΦΩΝΗ   των απανταχού τέκνωνΤης ΜΑΝΗΣ >> του εκλεκτού Μανιάτη  Νικ.Καλαποθαράκου
----------------------------------------------------------------------------------
ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ
  Μια φωτογραφία που μας φέρνει ευχάριστες μνήμες

   ‘ Εκδρομή Ογδόης και μερικών παιδιών της εβδόμης Γυμνασίου Αρεοπόλεως στον Μιστρά. Επικεφαλής  ο Γυμνασιάρχης μας Ευάγγελος Ξενικάκης και η φιλόλογος Καθηγήτρια  Ελένη  Βαβαλέα. 
Μαθητές — Μαθήτριες διακρίνονται από δεξιά:  α. Μαθήτριες 1}.Μαρία Παναγιωτοπούλου, 
 2}.Μαργαρίτα ικονομάκη
 3}.Βασιλική Μεσάδου, 
4}. Μαριγούλα Πατρικοβασιλάκου,  
 5}.Βασιλική Κονιστή,
 6}. Ελένη Κυριακουλέα,
7}. Γαρυφαλλιά Μεράκου, 
8}. Γεωργία Γουρδομιχάλη, 
 9}. Ελισάβετ Κωνσταντινάκου 
10}.  Κατερίνα Κατσαρά.Ομοίως 
11}.  η μικρή Κατερίνα Στρατάκου - της Τρίτης Τάξεως και 
12}. η Βαγγελιώ Κυριακόγκωνα (συνοδός). 
β. Μαθητές 
1}. Παναγιώτης Βλαχονικολέας. 2}.Πέτρος Τσιριγώτης, 
3}. Βασίλης  Γεωργιτσόγιαννης,
 4}. Παναγιώτης Γεωργαράκος,6}. Γεώργιος Θεοδωρακάκος,  
7}.  Νίκος Καλαποθάκης,
8}. Πετρούνης Νιαρχάκος,  9}. Θεόδωρος Ξιφαράς,
10}. Κων/νος Ανδρεϊκος, 11}. Πέτρος Λαγιάκος,
12}. Πέτρος Κατσιόρχης, 13}. Παύλος Λαγιάκος,
14}. Ιωάννης Εξαρχάκος, 15}. Αντώνης Μακαρούνης,
16}. Αδελφοί Βουτηράκου, 17 }.Δημήτρης Οικονομάκης,
18 }.  Γιώργος Γατέας, 19}. Δημήτρης Σάββαρης,
20}. Ιωάννης Λαγούδης,  21}. Δημήτρης Κουφόγιαννης,
22}.  Παναγιώτης Μακαρούνης, 23}. Γεώργιος Σκάτζικας,
24}. Νίκος Πατρινέλλης, 25 }. Μιχάλης Δαβάκης και
26}. Κων/νος   Σπηλιώτης.  27 }. 

Η φωτογραφία και τα ονόματα προσφέρθηκαν από το στρατηγό ε.α. Πετρούνη  Νιαρχάκο.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 

Ενημερωτικό Σημείωμα .

Εκ μέρους της Ιστοσελίδας μας  παρακαλείται όποιος δύναται  να προσδιορίσει  τα προαναφερόμενα πρόσωπα στην φωτογραφία, να σημειώσει  τον αύξοντα αριθμό της λίστας στο πρόσωπο που αντιστοιχεί, πάνω στη φωτογραφία και να μας επιστρέψει την σχετική ενημέρωση  στη ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ  - tzeferakoslp@gmail.com,

ενδεχομένως ο αγαπητός μας κ. Πετρούνης Νιαρχάκος, τον οποίο ειδικώς παρακαλώ.

Εκτιμούμε ότι η συμπλήρωση της Λίστας συνιστά  σεβασμό στο Γυμνάσιο μας και στην ευεργετική λειτουργία του, αλλά και στα εκλεκτά παιδιά της Μάνης,  που εμφαίνονται στην φωτογραφία, πραγματικούς  κοινωνικούς αγωνιστές στα πέτρινα χρόνια, μέσα στα μαρμαρένια αλώνια.

Λεωνίδας π. τζεφεράκος {  τηλ. 6937266208 -  }.

======================================================================= 

ΜΑΘΗΤΕΣ  ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ  ΑΡΕΟΠΟΛΕΩΣ
7ης τάξης  Σχολ. έτους 1952 - 1953
------------------
Όρθιοι από δεξιά προς αριστερά. 1}. Ευάγγελος  Τζεφεράκος Διευθυντής Υπουγείου Παιδείας  εν συντάξει, 
2}.Λεωνίδας Λαγιάκος,
 3} Δημήτριος  Μεσίσκλης Διευθυντής Υπουγείου Εθνικής Αμυνας   εν συντάξει 
4}. Αντώνιος  Λυράκος, 
 5}. Ιωάννης Λιουνέας  Υπστράτηγος  ΕΛ.ΑΣ. α.ε. 
6}.Γεώργιος  Μοτσάκος ,
 7}. Δημήτριος Τσοτάκος  Διευθυντής  ε.σ. στο Αστεροσκοπείο Αθηνών. 
Καθήμενες από δεξιά προς αριστερά 1}  .............Αντωνοπούλου [από το Κουσκονι ] 
2 }............... 3}. ..... Μοσχάβάκου  [από το Κουσκούνι]  
 4}.Βούλα  Αβραμάκου[ από τη Γέρμα]. 
5]. Σταυρούλα  Μαριόλη [από τον Κάβαλο ].
=========================================================================

ΓΥΜΝΑΣΙΟ   ΑΡΕΟΠΟΛΕΩΣ.
ΕΝΑ  ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ  ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΣΤΗ  ΜΑΝΗ ΣΤΗ ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΤΟΥ 1950
-------------------------------------------------------------------------------------------
-





{{  Παναγιώτης  Παπαδοθωμάκος -
Μαθητής  Γυμνασίου Αρεοπόλεως με  τον εκλεκτό
και στοργικό πατέρα του}}
ΜΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΣΥΜΒΟΛΟ  ΜΑΝΙΑΤΙΚΗΣ ΠΑΤΡΙΚΗΣ  ΣΤΟΡΓΗΣ  ΚΑΙ ΦΡΟΝΤΙΔΑΣ
ΠΡΟΣ  ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ  ΓΙΑ  ΠΑΙΔΕΙΑ    ΣΕ ΠΕΤΡΙΝΑ  
 ΧΡΟΝΙΑ  ΣΕ  ΜΑΝΙΑΤΙΚΑ  ΜΑΡΜΑΡΕΝΙΑ  ΑΛΩΝΙΑ ΤΗΣ ΜΑΝΗΣ . 
ΕΔΩ  ΑΝΑΣ  ΓΕΝΑΙΟΣ  ΜΑΝΙΑΤΗΣ ΠΑΤΕΡΑΣ
  ΚΑΜΑΡΩΝΕΙ   ΓΙΑ  ΤΟ ΜΑΘΗΤΗ  ΓΥΟ  ΤΟΥ  
 ΓΙΑΤΙ  ΓΝΩΡΙΖΕΙ  ΤΗΝ ΑΞΙΑ  ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ. ΣΑΝ  ΑΥΤΟ  ΤΟΝ  ΠΑΤΕΡΑ  
ΣΤΗ  ΜΑΝΗ  ΥΠΉΡΞΑΝ  ΠΟΛΛΟΙ  ΠΑΤΕΡΕΣ  
ΚΑΙ  ΜΑΝΕΣ ΠΟΥ ΠΡΟΣΕΦΕΡΑΝ   ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥΣ  ΠΑΡΟΜΟΙΕΣ  ΘΥΣΙΕΣ.  -
 -------------------------------------------------------------------------------

 ΓΥΜΝΑΣΙΟ  ΑΡΕΟΠΟΛΕΩΣ
 ΓΥΜΝΑΣΙΟ  ΑΡΕΟΠΟΛΕΩΣ
========================================================================
ΓΥΜΝΑΣΙΟ  ΚΙΤΤΑΣ      1934
=====================================================================
Μία  Φωτογραφία, πάνω στην  οποία δυνάμεθα  να αναπολήσουμε - αναλογιστουμε την ζωή  και κυρίως την Παιδεία στη Μάνη στη δεκαετία του 1930.Πραγματικά παιδεία στα μαρμαρένια αλώνια  με ηρωϊκούς Δασκάλους και Μαθητές που διψούν για μάθηση -παιδεία 
-------------------------------------------------------------------------------------- 

                 Εισήγηση- Παράκληση : Παρακαλείται όποιος δύναται να προσφέρει κάποια συμπληρωματκή
ενημέρωση πάνω στην φωτογραφία αυτή να μας ενημερώσει στην Διε;ύθυνση : tzeferaakoslp@gmail.com
===========================================================================


======================================


=========================================
-

============================================================

-

=====================================================

-

========================================================

-

=======================================================

-

=======================================================


=====================================================

====================================================================

-

==================================================

-

===================================================

-

========================================================

-

====================================

-

===================================================


======================================================= 

=========================================

Η   ΗΡΩΪ ΔΑ  ΜΑΝΙΑΤΗΣΣΑ
===============================================

-
ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ  ΣΤΟ  ΚΡΥΦΟ  ΣΧΟΛΕΙΟ
==========================================

-
ΑΝΑΜΝΗΣΙΟΦΥΛΑΚΕΙΟΝ
===================================================
-
ΑΝΑΜΝΗΣΙΟΦΥΛΑΚΕΙΟΝ
===============================================

===============================
 
Η  ΕΛΛΑΔΑ  ΕΥΓΝΩΜΟΝΟΥΣΑ ΤΑ  ΤΕΚΝΑ   ΤΗΣ
  
==============================================

Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

Κυριακή 31 Αυγούστου 2014

ΦΥΛΕΤΙΚΟΣ ΧΑΡΤΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΔΟΣ


Ο Φυλετικός Χάρτης της Αρχαίας Ελλάδας

 ΘΕΣΣΑΛΙΑ: Στη Θεσσαλία, σύμφωνα με τον Όμηρο, κατοικούσαν οι καλούμενοι Πελασγοί, απ΄όπου κατάγονταν τα 4 ελληνικά φύλα (= οι Δωριείς, οι Αιολείς, οι Αχαιοί και οι Ίωνες) που μαζί με τους επήλυδες Δαναούς, Καδμείους ή Θηβαίους  κ.α. αποτέλεσαν μετά τα Τρωικά το ελληνικό έθνος.
 Οι Θεσσαλοί μετονομάστηκαν σε Αιολείς από το κοινό βασιλιά τους τον Αίολο, ο οποίος ήταν γιος του Έλληνα. Ο Όμηρος (Ιλιάδα Β, Κατάλογος νηών) ονομάζει τη Θεσσαλία Άργος Πελασγικόν με τις εξής περιοχές: Άλον, Τρηχίνα , Αλόπην, Ελλάδα και  Φθίαν:  «οι τ’ εΙχον Φθιην ηδ’ Ελλάδα καλλιγυναικα,Μυρμιδονες δε καλευντο και Έλληνες και Αχαιοί, των αυ πεντήκοντα νεων ην αρχός Αχιλλεύς.»  (Ιλιάδα B 681 – 685)


ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ: Στη Μακεδονία κατοικούσαν οι Μακεδόνες, Πελασγικής καταγωγής. Οι Mακεδόνες και οι Σπαρτιατες ήσαν φυλλα των Δωριέων και κείνοι των Πελασγων.  Ο Ησίοδος (Ηοίαι, 1-6) αναφέρει  ότι οι Μακεδόνες ονομάστηκαν έτσι από τον πρώτο βασιλιά τους το Μακηδόνα, αδελφό του Μαγνη, του Έλληνα και του Γραικού.  Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο (Α, 57- 58 και Η, 43), οι Μακεδόνες και οι Σπαρτιάτες (σωστότερα αυτοί που κατέβησαν με τους Ηρακλείδες και κατέλαβαν τους Αχαιούς και Δαναούς στην Πελοπόννησο = οι Δωριείς) ανήκουν  στο «Δωρικό τε και Μακεδνόν έθνος», που πρώτο ξέκοψε από τους βάρβαρους Πελασγούς και αποτέλεσε ξέχωρο έθνος, το Ελληνικό έθνος και μετά ακολούθησαν κι άλλα βάρβαρα φύλα.  Ο Ηρόδοτος αναφερει επίσης ότι στη Μακεδονία ζούσαν και οι Παίονες (πρβ: «Διελθών, ο Ξέρξης, δε πλησίον από τους Παίονας, τους Δόβηρας και τους Παιόπλας, οι οποίοι κατοικούν προς βορράν του Παγγαίου, επορεύετο προς δυσμάς, μέχρις ου έφθασεν εις τον Στρυμόνα και την Ηδωνικήν πόλιν Ηϊόνα, την οποίαν εκυβέρνα τότε ο Βόγης»), που σύμφωνα με τον Όμηρο ήσαν Πελασγικής καταγωγής και σύμμαχοι των Τρώων, πρβ: «οι τοξοφόροι Παίονες, των Πελασγών το θείον Γένος» λιάδα, Κ 450-455, μετάφραση ΠΟΛΥΛΑ).  Ωστόσο οι Παίονες κατά τα Περσικά, επειδή πήγαν με το μέρος των Περσών, έφυγαν από το φόβο της εκδίκησης των Μακεδόνων και πήγαν στη Μ. Ασία, προκειμένου να έχουν την προστασία των Περσών. Στη Μακεδονία κατοικούσαν και οι  Αγριάνες, που βοήθησαν το Μ. Αλέξανδρο στην εκστρατεία του στην Ασία και που σήμερα πιστεύεται ότι αυτοί είναι οι καλούμενοι Πομάκοι. Γείτονες των Μακεδόνων ήσαν οι Ιλλυριοί (= τα φύλα πάνω από την Ήπειρο) , οι Θράκες και οι Σκύθες (περιοχή σημερινής Ρουμανίας), οι οποίοι πήγαν να υποτάξουν τους Μακεδόνες, όμως τελικά έγινε το αντίθετο. 

 ΠΕΛΛΟΠΟΝΗΣΟΣ: Στην Πελοπόννησο αρχικά έμεναν οι Αρκάδες και οι Αχαιοί, συμφωνα με τον Παυσανία, πρβ: «Από τις φυλές της Πελοποννήσου αυτόχθονες είναι οι Αρκάδες και οι Αχαιοί, τους Αχαιούς τους έδιωξαν από τη χώρα τους οι Δωριείς, αλλά αυτοί δεν εγκατέλειψαν την Πελοπόννησο, έδιωξαν όμως τους Ίωνες και ζουν στην περιοχή που παλιά ονομάζονταν Αιγιαλός, και που τώρα έχει πάρει το όνομα αυτών των Αχαιών. Οι Αρκάδες, από την αρχή μέχρι σήμερα κατοικούν στη χώρα τους. Όλη η υπόλοιπη Πελοπόννησος ανήκε σε επήλυδες. Οι σημερινοί Κορίνθιοι είναι νεώτεροι από τους Πελοποννήσιους, γιατί τότε που πήραν τη γη τους απον βασιλιά έχουν περάσει διακόσια δέκα επτά χρόνια μέχρι τις μέρες μου. Οι Δρύοπες και οι Δωριείς ήρθαν στην Πελοπόννησο από τον Παρνασό και την Οίτη αντίστοιχα. Γνωρίζουμε ότι οι Ηλείοι πέρασαν από την Καλυδωνα και την υπόλοιπη Αιτωλία.» (Παυσανίας, Ηλιακά, 1-3) 

Κατά το έτος 1511 π.Χ. , σύμφωνα με το Πάριο χρονικό, ήρθαν στο Άργος της Πελοποννήσου οι Δαναοί με τον Δαναό από την Αίγυπτο και αναμείχθηκαν με τους Αργείους (φυλετικά Αχαιούς). Ακολούθως δυο γενιές πριν από τα Τρωικά ήρθαν στις Μυκήνες οι Φρύγες (Πέλοπες) με τον Πέλοπα από τη Μ. Ασία και αναμείχθηκαν με τους ντόπιους. Στη συνέχεια και συγκεκριμένα ογδόντα χρόνια μετά τα Τρωικά, κάπου το 1120 π.Χ., έφυγαν από τη Στερεά Ελλάδα Δωριείς και πήγαν και κατέλαβαν τις πόλεις Σπάρτη, Μεσσήνη και Άργος κ.α., οδηγημένοι από τους Ηρακλείδες.

Η Πελοπόννησος στον Όμηρο χωρίζεται στις εξής περιοχές: Το Άργος (Το Άργος, η Τίρυνς,  η Ασίνη κι η Ερμιόνη,η Επίδαυρος, τα μέρη της Τροιζήνος,των Ηιονών, του Μάσητος, ακόμη της Αιγίνης), οι Μυκήνες (οι Μυκήνες, η Κόρινθος, οι Κλεωνές, των Ορνεών  τα μέρη, η Αραιθυρέα, η πόλις Σικυώνος, η Υπερησία, και η Γονούσσα και η Πελλήνη, ο Αιγιαλός, το Αίγιον κι η απλωμένη Ελίκη, η Λακεδαίμων (η Μέσση, η Σπάρτη και η Φάρις, οι Βρυσειές, οι Αιγειές, οι Αμύκλες,το Έλος, χώρ’ ακρόγιαλη, ο Οίτυλος και ο Λάας), η Πύλος  (Αρήνη, το Θρύον, πόρος του Αλφειού, το Αιπύ, τα μέρη του Κυπαρισσήεντος και της Αμφιγενείας, του Έλους και της Πτελεού, το Δώριον), η Αρκαδία (ο Ορχομενός, η Ενίσπη, η Ρίπη και ο Φενεός κι η Στρατία, η Μαντινεία, η Στύμφαλος κι ακόμη η Παρρασία,  η χώρα της Τεγέας), η Ήλιδα (κι απ’ το Βουπράσιον η Μύρσινος, η Υρμίνη, το Αλείσιον κι η Ωλενία πέτρα.)

 «Στην Πελοπόννησο κατοικούν επτά διαφορετικοί λαοί. Δύο απ’ αυτούς, οι Αρκάδες και οι Κυνούριοι, είναι αυτόχθονες και ως τώρα κατοικούν όπου κατοικούσαν και παλιά. Οι Αχαιοί ζούσαν πάντα στην Πελοπόννησο, μολονότι μετακινήθηκαν από τα αρχικά τους εδάφη· οι τέσσερις άλλοι από τους επτά —οι Δωριείς, οι Αιτωλοί, οι Δρύοπες και οι Λήμνιοι— είναι επήλυδες (ξένοι μετανάστες). Οι Δωρικές κοινότητες είναι πολυάριθμες και πολύ γνωστές· οι Αιτωλοί έχουν μόνο μία, την Ηλεία· η Ερμιόνη και η Ασίνη κοντά στην Καρδαμύλη της Λακωνίας, ανήκουν στους Δρύοπες και όλοι οι Παρωρεάτες είναι Λήμνιοι. Οι όντας αυτόχθονες Κυνούριοι, μόνοι νομίζονται από μερικούς  ότι ήσαν  Ίωνες και ότι με τον καιρό έγιναν Δωριείς, υπό την εξουσία των Άργείων, καθώς και οι Ορνεάται και λοιποί περίοικοι. (Ηροδότου Ιστορία Η 72 -73).

«Οι Ίωνες όσο μεν χρόνον κατοικούσαν την Πελοπόννησο, τη λεγόμενη σήμερα Αχαία, και πριν έλθουν στην Πελοπόννησο ο Δαναός και ο Ξούθος, καθώς λέγουν οι Έλληνες, ονομάζονταν Πελασγοί Αιγιαλείς, μετονομάστηκαν δε Ίωνες από τον Ίωνα του Ξούθου (Ηρόδοτος Θ, 85). 

Μετά τα τρωικά η Πελοπόννησος χωρίζονταν στις εξής 7 περιοχές: Λακωνία ή Λακεδαιμόνα, Μεσσηνία, Αχαΐα. Αρκαδία, Αργος ή Αργολίδα. Κορινθία και Ηλεία. Από τις περιοχές αυτές προέρχονται οι 7 ονομασίες: Λάκωνες ή Λακεδαιμόνιοι, Αχαιοί, Αργείοι, Κορίνθιοι, Μεσσήνιοι, Αρκάδες και Ηλείοι.
ΑΤΤΙΚΗ: Στην Αττική, σύμφωνα με τον Όμηρο, κατοικούσαν πάντα οι αυτόχθονες Κεκροπίδες ή Κραναοί ή Αθηναίοι. Κατά τον Ηρόδοτο οι  Αθηναίοι ήσαν στην καταγωγή Πελασγοί. Μάλιστα, επειδή στην Αττική δεν κατοίκησαν ποτέ Πέλοπες, Δαναοί και Κάδμοι, παρά μόνο στην Πελοπόννησο και στη Βοιωτία,  οι Αθηναίοι συγγραφείς ( Ισοκράτης, Πλάτωνας, Δημοσθένης κ.α.) επαίρονταν ότι οι Αθηναίοι ήσαν και οι πιο καθαρόαιμοι Έλληνες και γι αυτό έπρεπε να ηγεμονεύουν αυτοί των Ελλήνων και όχι οι Σπαρτιάτες ή οι Θηβαίοι.


ΒΟΙΩΤΙΑ: Στη Βοιωτία, σύμφωνα με τον Παυσανία, αρχικά ζούσαν οι αυτόχθονες Εκτήμονες, με περίφημο βασιλιά τους τον Ωγυγα, που αφανίστηκαν από επιδημία. Μετά ήρθαν και κατοίκησαν εκεί οι Ύαντες και οι Άονες. Μετά, κατά το έτος 1529 π.Χ. ( σύμφωνα με το Πάριο Χρονικό) ήρθαν στην Βοιωτία από την Αίγυπτο μέσω Φοινίκης (ήσαν όμως καταγωγής από Ερυθρά θάλασσα) οι καλούμενοι Καδμείοι ή Θηβαίοι και έκτισαν τη Θήβα. Στη Βοιωτία, σύμφωνα με την Ιλιάδα, πλην της Θήβας (που δεν έλαβε μέρος στον πόλεμο της Τροίας) υπήρχαν και οι πόλεις: Γραία, Θίσθη, Αυλίδα, Υρία, Σχοίνο, Σκώλο, Θέσπεια, Μυκαλησσό κ.α., οι οποίες έλαβαν μέρος στον Τρωικό πόλεμο, επειδή ήσαν Έλληνες. Οι Φοίνικες Καδμείοι μετά τα Τρωικά αναμείχθηκαν με τους ντόπιους και σιγά-σιγά εξελληνίστηκαν.


ΣΤΕΡΕΑ ΕΛΛΑΔΑ: Η Στερεά Ελλάδα στον Όμηρο χωρίζεται στις εξής περιοχές: Του Ορχομενού των Μινυών και Ασπληδόνος, Αι  Αθήναι (Αττική), η Σαλαμίνα, των Βοιωτών (η Αυλίς, η Υρία, η Σχοίνος, ο Ετεωνός , η Σκώλος, η ευρύχωρη Μυκαλησσός, η Θέσπεια κι η Γραία, ο Ελεών, ο Πετεών, η Ύλη, ο Μεδεών, η Ωκαλέη, το Άρμα, η Θίσβη, η Εύτρησις, οι Κώπες, κι Αλίαρτος, ο Γλίσας, η Κορώνεια, η Πλάτεια, η Όγχηστος, η Νίσα, η Μίδεια, η Άρνη, Ανθηδόνα. Φωκείς  (Κυπάρισσος και η Πυθώ, η Κρίσσα και η Δαυλίς, ο Πανοπεύς και ακόμη τα μέρη της Υαμπόλεως και της Ανεμωρείας και η Λίλαια), Των Λοκρών που ’ναι αντίπερα της ιεράς Ευβοίας (η Καλλίερος, η Κύνος, ο Οπούς, Οι Αυγειές, η Βήσσα και η Σκάρφη, η Τάρφην και το Θρόνιον, του Βοαγρίου πόρου), της Ευβοίας ( Χαλκίδ’ Ερέτριαν Και απ’ την Ιστίαιαν και Κήρινθον ακρόγιαλην και ακόμη από το Δίον το υψηλό, την Κάρυστον και Στύ). Των Αιτωλών (η Χαλκίς και η Πυλήνη, η Ώλενος και η Πλευρών, και η Καλυδών). Η Στερεά Ελλάδα μετά χωρίζονταν στις εξής περιοχές: Αττική ή Κεκρωπία, Βοιωτία, Φωκίδα, Αιτωλία και Ακαρνανία απ΄όπου τα  ονόματα: Αττικοί ή Αθηναίοι, Βοιωτοί, Αιτωλοί και Ακαρνάνες. Σήμερα στη Στερεά Ελλάδα υπάγονται και η Εύβοια με τη Φθιώτιδα. Στη Φωκίδα, όπου βρίσκεται ο Παρνασσός και το περίφημο μαντείο των Δελφών, σύμφωνα με το Ησίοδο και τον Όμηρο, κατοικούσαν αρχικά Πελασγοί και μετά ήρθαν και Δρύοπες, Φλέγες κ.α.


ΕΥΒΟΙΑ: Στη νήσο Εύβοια, σύμφωνα με τους Ησίοδο και Όμηρο, κατοικούσαν οι Αβάντες, που πήραν μέρος στον Τρωικό πόλεμο, και η νήσος λέγονταν «Αβαντίδα νήσος», ενώ Εύβοια ονομάστηκε από ένα βόδι (προφανώς επειδή ανέτρεφε πολλά και ωραία βόδια). Ειδικότερα στο βόρειο τμήμα κατοικούσαν οι Περραιβοί, στο μέσο οι Άβαντες και οι Κουρήτες (Χαλκιδείς) και στο νότιο οι Δρύοπες.


ΚΡΗΤΗ: Στην Κρήτη, σύμφωνα με τον Όμηρο, κατοικούσαν Κύδωνες, Ετεόκρητες, Πελασγοί, Δωριείς και Αχαιοί και με σπουδαιότερες πόλεις την Κνωσό, τη Γόρτυνα, τη Λύκαστο, τη Μίλητο, τη Λύκτο, το Ρύτιον και τη Φαιστό. Σύμφωνα με τους άλλους αρχαίους συγγραφείς (Παυσανία, Διόδωρο, Στράβωνα κ.α.) , αρχικά στην Κρήτη κατοικούσαν οι καλούμενοι Ιδαίοι Δάκτυλοι  ή μετέπειτα  Κ(ου)ρήτες – Κρήτες (ή άλλως Ετεοκρήτες σε σχέση με τους επήλυδες), οι οποίοι θεωρούνται αυτόχθονες.  Μετά, όταν ήταν βασιλιάς της Κρήτης ο Κρηθέας, ήρθαν στην Κρήτη κάποιοι Πελασγοί, Αχαιοί και Δωριείς, από τη Θεσσαλία με αρχηγό τον Τέκταμο, και αυτό επειδή η νήσος είχε μερικώς ερημωθεί.  Εγγονός του Τέκταμου ήταν ο Μίνωας, ο οποίος (βοηθούμενος από τον αδελφό του Ραδάμανθυ) από τη μια συνένωσαν σε ενιαίο σύνολο τα φύλα της Κρήτης, δημιουργώντας την πρώτη πολιτεία – πολιτισμό στον κόσμο (ο Μίνως εφεύρε πρώτος το σύνταγμα, τη βουλή, τους γερουσιαστές, τα όργνα και τους νόμους διοίκησης κ.τ.λ.) για τη σωστή διακυβέρνησή τους,  και από την άλλη συγκρότησαν πρώτοι στον κόσμο πολεμικό ναυτικό  και μ’ αυτό έδιωξαν από τα νησιά και το Αρχιπέλαγος τους ληστές και πειρατές Κάρες και Φοίνικες  με αποτέλεσμα από τη μια ο ίδιος να γίνει θαλασσοκράτορας και  από την άλλη να ανοίξουν οι θαλάσσιοι διάδρομοι και έτσι οι Έλληνες αφενός να μπορέσουν να ασχοληθούν και με ναυτικές εργασίες, να επικοινωνήσουν μεταξύ τους, να πλουτίσουν, να σταματήσουν τον μεταναστευτικό βίο που τους εξανάγκαζαν οι κακοποιοί Κάρες και Φοίνικες κ.α. και όταν πλέον είχαν ενδυναμωθεί εκστράτευσαν εναντίον της Τροίας.


ΗΠΕΙΡΟΣ: Στην Ήπειρο κατοικούσαν  οι Πελασγοί ή Γραικοί  (= με τοπικά ονόματα: Σελλοί, Ελλοπες, Θεσπρωτοί, Μολοσοί κ.α.) που μετά  μετονομάστηκαν και αυτοί σε  Έλληνες. Οι Ηπειρώτικες φυλές κατά το Θεόπομπο ήσαν 14 και κατά το Στράβωνα  11, που ήσαν όλες Ελληνικές: οι Σελλοί, οι Μολοσσοί, οι Θεσπρωτοί, οι Χάονες, οι Αθαμάνες, οι Κασσωπαίοι, οι Έλλοπες, οι Δρύοπες, οι Παραβαίοι, οι Αμβρακιώται, οι Καύκωνες.

 «Στη Δωδώνη και στη Βελανιδιά, την έδρα των Πελασγών, πήγε.

Και σ αυτούς που κατοικούσαν στο βάθος της Βελανιδιάς

στο φούσκωμα του βροχοδερμένου ποταμού» (Ησίοδος, Ηοίαι απόσπασμα 102 = στίχος 319)

 Αν πράγματι οι Φοίνικες πήραν τις άγιες γυναίκες (= τις δυο ιέρειες του Δία, που, σύμφωνα με τους Αιγύπτιους, η μια μετά έκτισε το μαντείο της Δωδώνης στην Ελλάδα και άλλη το της Θήβας στη Λιβύη)  και τις πούλησαν, τη μια στη Λιβύη και την άλλη στην Ελλάδα, νομίζω ότι η γυναίκα αυτή της σημερινής Ελλάδας, της ίδιας δηλαδή χώρας που παλαιότερα ονομάζονταν Πελασγία , πουλήθηκε στη Θεσπρωτία (<<Της νυν Ελλάδος, πρότερον δε Πελασγίης καλουμένης..>>) …. ( Ηρόδοτος B 54 - 57)

Ο κατακλυσμός) περί τον Ελληνικόν εγένετο μάλιστα τόπον. Και τούτου περί την Ελλάδα την αρχαίαν. Αύτη δ' εστίν η περί Δωδώνην και τον Αχελώον. Ούτος γαρ πολλαχού το ρεύμα μεταβέβληκεν. Ώκουν γαρ οι Σελλοί ενταύθα και οι καλούμενοι τότε μεν Γραικοί, νυν δ' Έλληνες". (Αριστοτέλης Μετεωρολογικά 1 352 a).

 «Οι δε Πελασγοί των περί την Ελλάδα δυνασευσάντων αρχαιότατοι λέγονται’ και ο ποιητής φησίν ούτω <<Ζευ άνα, Δωδωναίε, Πελασγικέ. Ο δε Ησίοδος: Δωδωνην φηγόν τε Πελασγών εύρανον ήεν». (Στράβων Ζ, Ήπειρος, 9).

«Εξιστορούν πως μετά τον κατακλυσμό πρώτος βασιλιάς των Θεσπρωτών και των Μολοσσών έγινε ο Φαέθων, ένας από εκείνους που έφτασαν στην Ήπειρο μαζί με τον Πελασγό. Μερικοί λένε πως ο Δευκαλίωνας και η Πύρρα, αφού ίδρυσαν εκεί το ιερό της Δωδώνης κατοίκησαν στους Μολοσσούς. Αργότερα ο Νεοπτόλεμος, ο γιος του Αχιλλέα, πηγαίνοντας εκεί λαό κατέλαβε τη χώρα και άφησε πίσω του διαδόχους βασιλείς, που ονομάζονταν Πυρρίδες, γιατί αυτός στην παιδική του ηλικία είχε το παρωνύμιο Πύρρος, και ένα από τα γνήσια παιδιά του, που απέκτησε με τη Λάνασσα, την κόρη του Κλεοδαίου, γιου του Ύλλου, το ονόμασε Πύρρο. Γι αυτό ο Αχιλλέας στην Ήπειρο απολάμβανε τιμές ισόθεου και λέγονταν Άσπετος στην τοπική διάλεκτο. Ύστερα όμως από τους πρώτους, αφού οι διάδοχοι βασιλείς εκβαρβαρώθηκαν και αμαύρωσαν και τη δύναμη και τη ζωή τους, διηγούνται πως πρώτος ο Θαρύπας έγινε ονομαστός, γιατί στόλισε τις πόλεις με Ελληνικά ήθη και γράμματα και με νόμους φιλάνθρωπους. Του Θαρύπα γιος ήταν ο Αλκέτας, του Αλκέτα ο Αρύββας, του Αρύββα και της Τρωάδας, ο Αιακίδης. Τούτος παντρεύτηκε τη Φθία, την κόρη ντου Θεσσαλού Μένωνα, άνδρα που διακρίθηκε στον λαμιακό πόλεμο και μετά το Λεωσθένη είχε μεγαλύτερη εκτίμηση από τους συμμάχους. Από τη Φθία ο Αιακίδης απόκτησε τις κόρες Δηιδάμεια και Τρωάδα, και τον γιο Πύρρο. (Πλουτάρχου, Πύρρος, 1-2)


ΘΡΑΚΗ: Στη Θράκη αρχικά κατοικούσαν πάρα πολλά φύλα, άλλα Ελληνικά και άλλα βάρβαρα. Στη Θράκη ήδη από τον 7ο αιώνα π.Χ. και από τις εκβολές του Νέστου ως το δέλτα του Έβρου υπήρχαν τα Αβδηρα, η Δίκαια, η Στρύμη, η Μαρώνεια, η Ορθαγόρια, η Μεσημβρία-Ζώνη, η Δρυς και η Σάλη που ήσαν Ελληνικές ιωνικές αποκίες. Στη δυτική παραλία του Εύξεινου Πόντου οι Μιλήσιοι είχαν ιδρύσει την Απολλωνία, την Οδησσό, τους Τόμους και την Κάλλατι, ενώ οι Μεγαρείς τη Μεσημβρία κ.α. Η Θράκη γίνεται ρωμαϊκή επαρχία το 46 μ.Χ. με πρωτεύουσα την Πέρινθο. Οι Ελληνικές πόλεις της Θράκης διατήρησαν το καθεστώς των ελεύθερων πόλεων. Ως την εποχή του Διοκλητιανού (279 μ.Χ.) οι Ρωμαίοι διατηρούν την πολιτική οργάνωση των Ελλήνων και το Ελληνικό σύστημα διοίκησης. Στους ρωμαϊκούς χρόνους πραγματοποιείται από τους Ρωμαίους αστικοποίηση της Θράκης κατά το πρότυπο των Ελληνικών πόλεων. Οι κώμες και οι πόλεις της Θράκης ήταν οργανωμένες σε ένα ομόσπονδο σύστημα με συμπολιτείες - κοινά. Αυτά τα χρόνια ιδρύονται η Τραϊανούπολη, η Πλωτινόπολη (σημ. Διδυμότειχο) και η Αδριανούπολη. Ο Δημοσθένης, σχετικά με τον βασιλιά της Θράκης Τηρέα, λέει: «Ο Τηρέας ήταν βασιλιάς των Θρακών και βίασε την αδελφή της γυναίκας του. Οι δυο γυναίκες ήταν η Πρόκνη και η Φιλομήλα, κόρες του Πανδίονα (βασιλιά των Αθηνών), που τη μια πάντρεψε, την Πρόκνη, με το βασιλιά των Θρακών Τηρέα. Οι δυο γυναίκες αυτές από αγανάκτηση σκότωσαν το γιο του Τηρέα και έφυγαν στην Αττική. Ο Τηρέας ήρθε στην Αττική να τις συλλάβει, όμως δεν μπόρεσε και αυτοκτόνησε. Κατά τη μυθολογία ο Τηρέας και οι δυο γυναίκες μεταμορφώθηκαν σε πτηνά, οι δυο γυναίκες σε αηδόνι και χελιδόνι, ενώ ο Τηρέας σε γεράκι. (Δημοσθένους Επιτάφιος)

Ο Δημοσθένης, σχετικά με τον βασιλιά  Εύμολπο, λέει: «Όταν ο Εύμολπος και πολλοί άλλοι ετοίμασαν εκστρατεία εναντίον μας, τους έδιωξαν όχι μόνο από το δικό μας, αλλά και από τη γη των άλλων Ελλήνων. (Δημοσθένους Επιτάφιος 8)

Σύμφωνα με άλλους, τον Εύμολπο πολέμησαν οι Αθηναίοι, όταν τον κάλεσαν από τη Θράκη οι Ελευσίνιοι ή ήταν ο ίδιος Ελευσίνιος, για να τους βοηθήσει. Ο Εύμολπος σκοτώθηκε στη μάχη, μετά από την οποία οι δυο πόλεις συμφιλιώθηκαν. Οι απόγονοι του Εύμολπου (Ευμολπίδες) ήταν επιφορτισμένοι με την τέλεση των Ελευσίνιων μυστηρίων, των οποίων ιδρυτής θεωρούνταν ο γενάρχης τους».  

Σημειώνεται ότι η θρακη, σύμφωνα με τον Άνδρωνα τον Αλικαρνασσέα (GEOGRAFIKA ANDRVN), ήταν ήπειρος. Οι ήπειροι ήσαν  τέσσερεις  όσες και οι κόρες του Ωκεανού, οι εξής: η Ευρώπη (οι χώρες δυτικά της Ελλάδας = Ιταλία, Σικελία, κ.α.), η Ασία (= οι χώρες ανατολικά της Ελλάδας: Μ. Ασία, Φοινίκη κ.α.), η Λιβύη (Αφρική) και η Θράκη (= οι Χώρες βόρεια της Ελλάδας. Σήμερα οι ήπειροι είναι 5: η Ευρώπη, η Ασία, η Αφρική, η Ωκεανία και  η Αυστραλία. Η Θράκη διαχωρίστηκε και πήγε η μισή στην Ευρώπη και η άλλη μισή στην Ασία.  (Περισσότερα βλέπε «Μύθος Δία και Ευρώπης»)


ΜΕΓΑΛΗ ΕΛΛΑΔΑ = MAGNA GRAEGIA: Στη Σικελία αρχικά ζούσαν οι καλούμενοι Σικανοί με περίφημο βασιλιά τους τον Κώκαλο. Επί Μίνωα και εξής έγιναν εκεί και Ελληνικές αποικίες  (Υρία, Μινώα, Σέλινο κ.α.), καθώς και Φοινικικές. Το ντόπιο στοιχείο συνεργάστηκε με τους Έλληνες και έφτασε στο σημείο η Σικελία να θεωρείται Ελληνικό νησί. Περίφημη Ελληνική πόλη οι Συρακούσες. Στη Νότιο Ιταλία ( =  από το Μιλάνο και κάτω) αρχικά ζούσαν μικρά ντόπια φύλα. Επί Περσέα και Ηρακλή και εξής μεταφέρθηκαν εκεί άποικοι που έκαναν πάμπολες Ελληνικές πόλεις. Μάλιστα επειδή το Ελληνικό στοιχείο είχε φθάσει σε τέτοιο υχηλά ποσοστά που η Νότια Ιταλία λέγονταν «Μεγάλη Ελλάδα» (Magna Graecia). Αργότερα θα κατέβουν οι Ρωμαίοι και οι περισσότερες Ελληνικές πόλεις θα συνεργαστούν με τους Ρωμαίους, κάτι που έκανε τους Ρωμαίους να γίνουν υπερδύναμη. Εξαίρεση ήταν μόνο η Ελληνική πόλη Τάραντα που αντιστάθηκε σθεναρά στους Ρωμαίους, όμως στο τέλος υπέκυψε.
Μ. ΑΣΙΑ: Αρχικά στη Μ. Ασία, σύμφωνα με τον Όμηρο, ζούσαν οι καλούμενοι Κάρες, Τρώες,
 Λέλεγες , Πελασγοί κ.α., οι οποίοι ήσαν φύλα ομόγλωσσα και ομόθρησκα με τα Ελληνικά (με τους Αχαιούς). Μάλιστα πολλά από τα φύλα αυτά διέμεναν και στη Ευρώπη και στην Ασία, όπως π.χ. οι Πελασγοί, που άλλοι από αυτούς έμεναν στην Κρήτη, άλλοι στη Θεσσαλία και άλλοι στην Ασία. Μετά τα τρωικά δημιουργήθηκοι δυο αντίπαλες ομάδες. Από τη μια είχαμε τους σύμμαχους των Ατρειδών,  και από την άλλη τους συμμάχους των Τρώων. 
Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

Τρίτη 26 Αυγούστου 2014

ΧΕΙΛΩΝ Ο ΚΕΔΑΙΜΟΝΟΣ

Χίλων ο Λακεδαιμόνιος


Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

 
Χίλων    o       Λακεδαιμόνιος
 
Ο Χίλων (ή Χείλων) o Λακεδαιμόνιος , γιος του Δαμαγέτου, ήταν πολιτικός, νομοθέτης, φιλόσοφος και ελεγειακός ποιητής, που έζησε κατά τον 6ο π.Χ. αιώνα και αναφέρεται ως ένας από τους Επτά Σοφούς της Aρχαίας Ελλάδας.[1]


Βίος

Γεννήθηκε το 600 π.Χ. στη Σπάρτη και πέθανε το 520 π.Χ. στην Πίσσα της Σικελίας. Κατά την παράδοση (και τον Έρμιππο) πέθανε σε ηλικία 80 ετών κατά τα προλεχθέντα, από τη μεγάλη του συγκίνηση και την υπερβολική χαρά του, όταν αγκάλιασε το γιο του, που μόλις είχε επιστρέψει Ολυμπιονίκης στο αγώνισμα της «πυγμής» (πυγμαχίας), οπότε και κηδεύτηκε με μεγάλες τιμές, ενώ στον τάφο του γράφτηκε η φράση: «Υιός Χίλωνος, πυγμή χλωρόν έλεν κότινον / Είδ΄ο πατήρ στεφανούχον ιδών τέκνον ήμυσεν ησθείς ού νεμεσητόν. Εμοί τοίος ίτω θάνατος» [«Μακάρι να είχα κι εγώ ένα τέτοιο θάνατο»]. Σύμφωνα με τον Διογένη το Λαέρτιο που τον βιογράφησε (Α’ 3,68-73), οι Σπαρτιάτες ανήγειραν και άγαλμα προς τιμή του, με το επίγραμμα «Τόνδε δορυστέφανος Σπάρτα Χίλων, εφύτευσεν, ός των Επτά Σοφών, πρώτος, έφυ Σοφός» [περ. «Η πολεμόχαρη Σπάρτη γέννησε αυτόν εδώ τον Χίλωνα, που ήταν ο πρώτος, δηλαδή ο μεγαλύτερος, Σοφός από τους επτά Σοφούς»].
Ιδιαίτερης τιμής και εκτιμήσεως έχαιρε ο Χίλων και κατά τη διάρκεια της ζωής του. Οι συμπατριώτες του, μάλιστα, τον εξέλεξαν και Έφορο, το 556 π.Χ. (κατά την 56η Ολυμπιάδα). Η θητεία του κρίνεται ιδιαίτερα επιτυχημένη και μάλιστα με μεγάλη σημασία στην ιστορική εξέλιξη του πολιτεύματος της πόλης, αφού κατά τη διάρκεια της θητείας του εισηγήθηκε και πέτυχε τη μεταρρύθμιση του καθεστώτος του Λυκούργου, με την εξύψωση του θεσμού των Εφόρων και τον αποφασιστικό περιορισμό, κατά τον τρόπο αυτό, της βασιλικής δύναμης και εξουσίας, προς όφελος της λαϊκής κυριαρχίας.

Η σοφία του

Αλλά και μεταξύ των Ελλήνων της υπολοίπου Ελλάδας είχε αποκτήσει φήμη και έχαιρε ιδιαίτερης τιμής ο Χίλων, μεταξύ άλλων για τη ρήση του ότι τα Κύθηρα ήταν καλύτερα να μην υπήρχαν, φράση που αποδείχθηκε σοφή κατά τους μηδικούς πολέμους, όταν ο Δημάρατος συμβούλεψε τον Ξέρξη να συγκεντρώσει εκεί τον στόλο του, συμβουλή που ευτυχώς δεν εισακούστηκε από τον βασιλιά των Περσών, διότι τότε πιθανόν να κυριευόταν όλη η Ελλάδα (πρβλ. Ηρόδοτος Α’59), όπως αποδείχθηκε αργότερα, κατά τον Πελοποννησιακό Πόλεμο, οπότε ο Νικίας εγκατέστησε στο συγκεκριμένο νησί αθηναϊκή φρουρά, προκαλώντας μεγάλες ζημιές στους Λακεδαιμόνιους.
Ενδεικτικός και χαρακτηριστικός της σοφίας του είναι ο διάλογος που φέρεται να είχε, σε μεγάλη πλέον ηλικία, με τον ακμάζοντα, τότε, Αίσωπο. Ο τελευταίος φέρεται να τον ρώτησε «τι πράττει ο Δίας» και εκείνος του απάντησε «Ταπεινοί τα υψηλά και τα ταπεινά υψοί». Σε ερώτηση «κατά τι διαφέρουν οι πεπαιδευμένοι από τους απαίδευτους», απάντησε «ελπίσιν αγαθαίς» και, τέλος, στην ερώτηση «τι είναι δύσκολο» φέρεται να απάντησε «το τα απόρρητα σιωπήσαι και σχολήν [ή, κατ’ άλλη εκδοχή, «χολήν»] εύ διαθέσθαι και αδικούμενον δύνασθαι φέρειν».

Γνωμικά

Ο Χίλων συνέθεσε ελεγειακούς στίχους σε περίπου διακόσια έπη, από τα οποία, όμως, κανένα δεν διασώθηκε. Σώθηκαν ωστόσο μερικά πολύ σημαντικά και βαθυστόχαστα γνωμικά του. Η διδασκαλία των (επτά) σοφών, γενικότερα, όπως είναι γνωστό, εκφράζεται με αποφθέγματα ή «εις βραχέα ρήματα». Ο συγκεκριμένος τρόπος φιλοσοφίας χαρακτηρίσθηκε από τον Πλάτωνα ως «βραχυλογία (τις) Λακωνική» και σε αυτόν διακρίθηκε ο Λακεδαιμόνιος Χίλων, χαρακτήρας, κατά τους βιογράφους του, σοβαρός, βραχύλογος, ενάρετος και ηθικός με μεγάλη οξυδέρκεια και βαθιά στοχαστική φιλοσοφική σκέψη. Έγινε και είναι διάσημος για τη σοφή επιγραμματική βραχυλογία του και τα ολιγόλογα απαράμιλλα γνωμικά του. Σε αυτόν αποδίδεται από ορισμένους και το σχετικό γνωστό ρητό «το λακωνίζειν εστί φιλοσοφείν». Ο Αρισταγόρας ο Μιλήσιος κάνει λόγο για «χειλώνειο τρόπο». Η συντομία και η περιεκτικότητα των λόγων του, τους έκανε να μοιάζουν με επιγράμματα (ωσάν αυτά του Σιμωνίδη) ή με χρησμούς μαντείου.
Τα πιο σπουδαία και γνωστά γνωμικά του, δηλαδή το «μηδέν άγαν», το «γνώθι σαυτόν (να έχεις αυτογνωσία)» και το «εγγύα παρά δ’ άττα» [σημειωτέον ότι το πρώτο απ’ αυτά αποδίδεται, κατ’ άλλη εκδοχή, στον Σόλωνα, ενώ το δεύτερο στον Θαλή] είχαν γραφτεί στον τοίχο (ή στην προμετωπίδα) του ναού του Απόλλωνα, στους Δελφούς. Ειδικά για το γνώθι σαυτόν αναφέρεται από τον Κλέαρχο ότι το γνωμικό αυτό λέχθηκε στον Χίλωνα ως μυστικό από τον θεό (Ι.Στοβαίου Ανθολ., τόμ.Α’ βιβλ.21 παρ.12)
Συλλογή των αποφθεγμάτων του εξέδωσαν ο Ορέλλι [Opuscula Graecorum veterum sententiosa – «Γνωμολογικά συγγραμμάτια (επιγράμματα) των αρχαίων Ελλήνων» (2 τόμοι, 1819-1821)] και ο Μούλλαχ [“Αποσπάσματα Ελλήνων Φιλοσόφων”, Παρίσι, 1860].
Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:
Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)